Het valt me soms zwaar.

M'n mond te moeten houden. Het is niet iets waar ik erg goed in ben, al word ik steeds beter.

En ik zal wel moeten, aangezien het vaak het beste is om gewoon even niets te zeggen, in het geval dat de connectie tussen mijn brein en mijn tong iets kleiner is dan ik misschien wel denk.

Dingen zeg die ik beter niet kan zeggen, omdat andere mensen “ kwetsbaar” zijn, dingen niet willen horen of ze niet naast zich neer kunnen leggen.

Terwijl je toch zou denken dat een blik op m'n kop genoeg is om te concluderen dat je er vooral goed aan doet om niet naar me te luisteren of wat ik zeg niet serieus te nemen.

En als dat niet genoeg is voor je, je helemaal in je eentje kan bedenken dat er 7 miljard anderen zijn, en dat er daar genoeg tussen zitten die vast wel willen zeggen wat jij wil horen en dus vooral even negeert wat de persoon in kwestie te melden heeft.

Een simpel deuntje zingen kan de oplossing zijn, dwars door mijn gekakel gewoon een gezellig muziekje fluiten.  

Maar helaas. De praktijk is anders.

En dus zal ik me maar aan moeten passen. Want erg goed voor de werksfeer is het natuurlijk niet als je die snotneus niet uit kan staan.

 Trainen dus.

Het cliche.

Vrijdag werd ik 's ochtends vroeg opgeschrikt door mijn deurbel (een lelijk elektronisch geval, in tegenstelling tot de klassieke trekbel die we in ons huisje in het pitoreske vreeswijk hadden toen ik jong was. In vreeswijk kun je nog echt “ belletje trekken” en dat hebben we geweten.) en toen ik de deur opendeed stond er een prachtige verschijning voor mijn deur.

Een oudere man in zandkleurige regenjas, een bril met dikke glazen, en een hoedje, vergezeld door een klein jongetje met licht getinte huidskleur.

Ze kwamen me vertellen (de jongen vertelde, zich richtend op dat deel van mijn psyche dat beschermend optreed als je grote ogen ziet, terwijl de stereotype pedofiel op de achtergrond met een scherp oog toekeek) dat religie niet alleen verkeerde dingen met zich meebrengt.

Ook werd er een folder gegeven waarbij deze morele uitspraken werden toegelicht aan de hand van de bijbel. Ik mocht me blijkblaar plezieren met een bezoek van de Jehova's getuigen.

 Allereerst was ik verbaasd me in een situatie te bevinden die niet anders als cliché genoemd kan worden, bestaat het echt? Geen voet tussen de deur (zo ver ging het gelukkig niet) maar wel een verschijning die je normaal beschreven hoort in een flauwe grap of aan anekdote van een vriend van een vriend. 

Ten tweede was ik verbaasd over mijn mond vol tanden. Mijn overtuigingen zijn je bekend, en ze mogen wel met wat grover geschut aankomen dan een foldertje om mij van die bewuste levenswijze af te brengen. Toch hield ik me in. Er waren duizenden dingen die ik kon en wilde zeggen, maar ik was te zeer geschokt.

Een kind, dat geen enkel besef kan hebben van de implicaties die religie meebrengt voor het inrichten van je leven, word zichtbaar gebruikt om mij te strikken want wat mij betreft is het vergiftigen van een prachtig en rationeel jong brein dan ook net zo goed misbruik te noemen.

En deze overtuiging maakte dat ik niets kon zeggen, is het net zo wreed om iemand die je niet kent maar jonger is uit zijn leven van sprookjes, luchtmannen en zombies te halen om maar zo snel mogelijk geconfronteerd te worden met het rationaliseren van het besef dat je doodgaat, als deze nog jaren heeft voordat het daadwerkelijk tot een besef kan komen in plaats van alleen een gedachte?

Maakt de religie het leven dragelijke of maakt het leven religie dragelijk?

gebaande wegen.

Blijkbaar is het een kwestie van aversie opzij en gaan.

Helaas. Als bij mij de wekker 's ochtends gaat dan moet er eerst gedouched worden gevolgd door een goeie bak espresso (of 3).

Helaas. Als ik schrijf moet er een gedegen (bij voorkeur menselijke ) spellingscontrole plaatsvinden. Ik haat die bijdehante paperclip.

Helaas. Publiek en prive loopt al door elkaar. Ik ben niet voor niets zelfstandig ondernemer in de kunsten. Binnen een stuk is er tenminste nog de afstand van de acteur en het toneel.

Helaas. Niets voor mij. Maar ik zal ongetwijfeld moeten,
Omdat het nou eenmaal zo werkt.

Bah. Anti-ode aan de nieuwe media.

Toegegeven, wij kunnen klagen alsof we ervoor opgeleid zijn. En dit eindeloos leveren van kritiek zorgt voor vernieuwing van standpunten en dus legitieme bezwaren. Stuk voor stuk.
Maar aan de andere kant moeten wij (als "kunstenaars") wellicht wat verder vooruit denken. Plannen, snoeien. Want, toegegeven, gesubsidieerde kunst kan net zo goed crap zijn.
Niet constant achter de politici en hun geld aanlopen. Maar vooral het heft in eigen hand nemen.

Dit is niets nieuws. Het zichzelf kunnen bedruipen (een prachtige terminologie) van de kunstenaar is eeuwenoud. En het heeft ons naast veel pijn ook een Shakespeare, Jean Baptiste Lully en een Johann Sebastian Bach gegeven, reden genoeg om het een kansje te geven.
Destemeer omdat de subisidies nu al geen vetpot zijn.
Het geld valt te halen in de commerciele sector. Dat ze een bepaalde vraag hebben kan je niet ontkennen, maar daaromheen lullen kunnen we wel. (alsof we ervoor opgeleid zijn…) En zo gauw we dit aanvaarden en gaan gebruiken kunnen we onze eigen eisen stellen in plaats van andersom

Ik ben klaar met de zeurende en bedelende kunstenaar maar net zo goed met de commerciele kunstenaar die zijn idealen volledig bij het oud vuil gooit. Ergens daartussenin kan ik me prima vermaken, dus als je me zoekt dan zit ik in ieder geval daar.

De beleefdheidsvorm.
Eindeloze regels voor een woord ter beschrijving van een gewoonte in een andere taal.

…Sport
Ik kan niet wat zij doen. Klaar.
Fuck teams. Sport wint.

..echte postbodes.

Het is de bedoeling dat je weg bent, thuiskomt en post bij je brievenbus vind. Dit veranderd als je een pakketje krijgt. Je blijft de hele dag thuis. In het donker tastend wanneer het komt. En als je dan toch even boodschappen gaat doen, moet je het de volgende dag zelf ophalen. 

Vandaag ben ík blijkbaar de postbode. 

…Verstandskiezen&Overstatements.
Want fuck, wat zijn die dingen handig. Als je ze eenmaal hebt.

..Mijzelf

Ik heb het genot mogen ervaren om af te studeren. En op de middag van mijn diplomauitreiking had ik het genoegen om een ode aan mijzelf te horen. Deze deel ik graag.

Op de bank zit Wim Sanderse

Pietje Bel – Deel 3

Hij trekt nog steeds belletje
Maar in plaats van lachend hard weg te lopen
Blijft hij gewoon staan
want
“bewijs eerst maar eens dat ik het was”

Dames en Heren
Ik ben aangewezen voor deze toespraak
Omdat ik 4 jaar onder hem gestudeerd heb

Ik hoop dat u brood en drinken bij u heeft
alsmede een matrasje zodat u ten slotte liggend kunt luisteren
want voor een juist perspectief van zijn afstuderen
moet ik terug naar de oerknal

eerst echter wil ik een bijbelse metafoor gebruiken

stel
ik ben de farao
en Wim is Mozes
u weet wel, die man van
“Let my people go”

Dan volgen nu de 10 plagen

01
ik citeer per ongeluk iets en Wim vraagt waar ik dat dan wel gelezen heeft
02
Wim heeft het boek gelezen en vraagt iets over blz. 63
03
Wim begint een theologische discussie over het boek met een studente die zwaar aan de religie is
04.
Wim citeert iets en kijkt me indringend aan
En ik mompel dat ik het thuis moet opzoeken
05.
Wim komt aan met een boek dat ik niet gelezen heb, sterker waar ik nog nooit van gehoord heb
06
Wim legt in drie dagen uit waarom zijn verschrikkelijke 3de jrs regie eigenlijk briljant was
06
Wim vertelt waar zijn scriptie over moet gaan en ik moet afhaken na een uur met hoofdpijn
07
Wim vertelt wat hij met zijn dramatiseerstage van plan is en ik moet aan de zuurstoffles
08
Wim levert zijn 1ste versie scriptie in en de omvang is gelijk aan de Winkler Prins
09
Wim dreigt niet af te studeren als ik zijn Verzamelde Werken niet uit het hoofd ken
10
Wim studeert alleen af als ik in deze toespraak een heldere samenvatting geef
van de evolutie want daar is zijn “Dramatic Theory of All”op gebaseerd

Dus nu
Ik kan het ook niet helpen
terug naar de oerknal
en daarvoor gebruik ik
speciaal voor Wim
met alle plezier een end hout

deze lat stelt voor de geschiedenis van ons heelal
aan dat eind zeg maar
een singularity
en met dit eind
wim
kan je een single hit uitdelen
want
daar de oerknal
hier zeg maar
een gekweld dier

hoe kom je nou van het tot het ander
hier begint pas de geschiedenis van de aarde
dus laten we dat er maar af kraken

dan krijg je hier de eencelligen
hier de meercelligen
enz.enz
en dan de dinosaurussen
die sterven uit
waardoor kleine zoogdieren een kans krijgen
waaronder tenslotte de primaten

hou het effe zo vast

hier begint dus onze geschiedenis
nou
we beginnen ergens in Afrika als een genetische afwijking
dan worden we via weer een genetische afwijking homo sapiëns

het is dus goed om te weten
dames en heren
dat we allemaal van Afrikaanse origine zijn
dat we allemaal homo zijn
en als klap op de vuurpijl
zijn we allemaal een genetische afwijking

dat is goed om te weten
dames en heren
want ook de volgende evolutiesprong
zal weer een genetische afwijking zijn

de autist van vandaag
is zeg maar
de homo van morgen

ok we gaan verder

met weer een genetische afwijking
krijgen we jouw en mijn soort
pakweg 50.000 jaar geleden

en dan hier, effe doorbijten
vanaf hier
hier hou die twee delen effe zo vast
jajaja het is een kruis
maar het is het kruis dat iedere docent moet dragen
dus vanaf nu ook jij Wim

vanaf hier
begint volgens de bijbel
begint het heelal pas
met deze splinter
voor ons oog

hou die splinter ook effe vast wim
ik moet een klein uitstapje maken

Ja de Bijbel, Het Christendom, Jezus
Wim kan er niks mee
En wil dat ik even uitleg waarom
En om jou de deur uit te krijgen
Is geen moeite mij te veel

Kijk Jezus was een Palestijnse man
Die een soort geweldloosheid predikte
Niks meer niks minder

Maar na de Joodse opstand 70 jaar later worden er
20.000 joodse slaven mee naar Rome genomen
Die zich voegden bij de 100.000den andere slaven
En in die zwaar militaristische staat
Die eeuwen en eeuwen iedereen de baas was
Ontstaat het enige verzet dat niet neer te slaan is
Geweldloos verzet

En die Jezus leer wordt steeds populairder

Na een paar eeuwen vindt de keizer, dictator
Die dreigt te verdrinken in de christenen
Een slim antwoord
Hij laat zich bekeren
Hij wordt zelf hoofd van die kerk
Pakt 4 van de 80 geschriften eruit
En laat de rest vernietigen
En verklaart met een krappe meerderheid van stemmen
Onder vooraanstaande Jezus aanhangers
Jezus Goddelijk
En begint een fictief levensverhaal over hem in elkaar te knutselen

Enz.enz

Eigenlijk kan je zeggen dat de Bijbel een gelogen boek is

Eigenlijk kan je zeggen dat het hele Christendom gebaseerd is
Op de manipulaties van het hoofd van een militaristische staat

Laten we nou eens ophouden met al die georganiseerde religies

Laten we nou eens beseffen dat iedere religie die
Door meer dan twee mensen bedreven wordt
Zeer wantrouwig moet worden bekeken
Want
Al snel beweert een van de drie dat ie meer of beter contact heeft met god
En bewijs maar eens dat het niet zo is
En al gauw komt dan de obscure regelgeving
Vrijdags vis
Knielen naar het oosten
Belletje rinkelen
Gebedssnoeren
En ga zo maar door

Waarom moet een religie
niet door meer dan twee mensen bedreven worden
vraagt u zich af
Nou
Wim wil niemand het recht ontzeggen
Om voor de ander te knielen
Om welke reden dan ook

Waarom in Godsnaam
haal ik dit allemaal er bij
Vraagt u zich af
Ja eh
Dat wil Wim nou eenmaal

Maar hoera
Ik bedoel jammer Wim
We zijn door de tijd

Ik vat het kort samen vanuit mijn reptielenbrein

Op de bank zit Wim

Het is een neger
Het is een afwijking
Het is een dier
En het is homo
Alles wat hij zegt en denkt komt voort uit twee driften
Overleven en Voortplanten
En als je de geschiedenis van de evolutie serieus neemt
En het heeft het hier zijn langste tijd gehad

Dag Wim
Vlieg hoog
Vlieg ver
Vlieg veilig

..de melkboer.

Bij ons op het dorp kwam toen ik klein was de melkboer altijd langs. Met een kar door de straat, flessen aan de deur. Ik mocht mee de wagen in. Mijn moeder deed boodschappen en als we betaald hadden kreeg ik een harlekijntjesdropje.
Later, toen de melkboer niet meer langs de deur kwam maar nog wel een winkeltje op de dorpstraat had, ben ik daar gaan werken. Zwart uiteraard. Ik ging de schappen vullen.
Week in, week uit dezelfde 50 producten. Dezelfde 6 schappen. En af en toe, als ik geluk had, mocht ik de kassa bedienen.
Erg idyllisch.

Nu heb ik geen melkboer meer, en ook geen buurtsuper. Nu ga ik naar een AH,Plus of Aldi. En sta ik daar. Voor 50 verschillende soorten van 1 product, bij schap 241 van 900. Zie ik schappenvullertjes van 15 angstig of volledig hersendood om zich heen kijken. Smachtend naar bullit,golden power, blue bastard of een andere potentiele energieverwekker.
Elk uitzicht om achter de kassa te zitten maakt de angst om hersendood te worden alleen nog maar groter. Ik eindig voor een kassa, waar ik op een naambordje moet lezen dat de persoon die mij bediend Gerrie, Fatima of Annet heet. Krijg een vreemde blik als ik de persoon in kwestie een fijne voortzetting van de dag toewens.
Ik stap naar buiten, bots bijna tegen de enorme rijen winkelwagentjes op. Geen dropjes, maar wel een frisse teug lucht, achter de walm van parkerende auto's.

Kut. Melk vergeten.